WDR / Besim Šaćirović: Život između dvije zemlje

0
164
Foto: Profimedai/Privatna arhiva

Na njemačkom tržištu rada je stalna potražnja za građevinskim radnicima. Radno sposobni muškarci iz zemalja Zapadnog Balkana u velikom broju odlaze na privremeni ili stalni rad na njemačka gradilišta.

Pedesetogodišnji Besim Šaćirović je jedan od njih, a odlučio je da živi između Frankfurta i Novog Pazara, gdje mu je porodica. Kako je živjeti između dvije zemlje Besim zna najbolje, jer već dvadeset godina živi između Frankfurta u Njemačkoj i Novog Pazara u Srbiji.

Besim radi kao građevinac u Frankfurtu, dok njegova žena Nezrina, i dva sina, Imran i Amar, kojima je sedam odnosno šest godina – žive u Novom Pazaru.

U njihovom stanu, u jednoj od novoizgrađenih pazarskih zgrada, gdje su nas pozvali u goste, Besim i Nezrina objašnjavaju tu zajedničku odluku: željeli su da dječaci uče školu na svom jeziku i u okruženju u kojem su rođeni, javlja WDR.

Vrijeme u Frankfurtu sporije ide nego u Novom Pazaru

Sa sinovima u krilu, Besim priča koliko mu odvojenost od porodice teško pada i kako koristi svaku priliku da dođe u Pazar da ih posjeti, obično na svaka dva-tri mjeseca. Besim dolazi avionom, ponekad leti do Beograda a ponekad do Prištine. Raduje se najavama avionskih linija do Kraljeva i uz smijeh dodaje da će onda dolaziti svakog mjeseca. Bliži aerodrom bi Besimu uštedeo vrijeme, koje mu je kao građevincu dragocjeno. Naime, Besimov radni dan je veoma dug:

“Ustajanje u 5 sati ujutru, pripreme malo za posao, idem na prevoz na S-Bahn, do jednog određenog mesta gde dolaze busevi od firmi, gde nas bus uzme, onda odatle dobijemo raspored na koje bauštele idemo. Radimo po 8 sati dnevno, onda nas ponovo busevi od firmi vraćaju na isto mjesto gdje su nas pokupili ujutru, onda idem na S-Bahn i onda idem kući. Imam jednog rođaka sa kojim stanujem već 15 godina zajedno, i on isto radi trockenbau, znači isti posao radimo nas dvojica. Ko se prvi vrati sa građevine taj sprema večeru”, smije se Besim i dodaje da im čak i vikend prođe radno:

“Iskreno, nemam vremena nizašta. Mi radimo i u subotu malo, onda u subotu kad odradimo onda idemo u kupovinu, da namirimo za celu sledeću nedelju, nemamo vremena više da idemo u kupovinu. Nedelja se malo duže odspava, treba malo da se namiri stan, da se opere i garderoba, radna, i sve to i onda je i nedelja prošla. I onda ponovo počinje nova radna nedjelja, to je taj život koji mi imamo tamo”.

Radni dan Besima Šaćirovića na gradilištima Njemačke je iscrpljujući i težak. Motivaciju za takav ritam nalazi u mislima o susretu sa najbližima i uobičajenim aktivnostima sa njima: pokazivanje domaćih zadataka djeci, igri sa njima, vremenu provedenom sa ženom, posjetama familiji i, prosto, danima bez obaveza. Dolazak u Novi Pazar je za Besima kao odmor, a vrijeme na odmoru brzo prolazi.

Izvor: WDR / Espreso.rs