IN MEMORIAM Borka Pavićević: Jezikom moramo poštovati Srebrenicu

0
148
Foto: Tanjug/Sava Radovanović

“Kada nemate svijest o učinjenom zločinu, onda se u društvu razvija nasilje. To je kazna za neshvaćeni zločin”. Tako je za života govorila Borka Pavićević, dramaturginja i direktorica Centra za kulturnu dekontaminaciju.

“Mi treba da se sjećamo i govorimo o Srebrenici, jer je zločin usađen u društva. I ako se o tome ne govori, ljudi nastavljaju da čine zločine na razne načine. Kada nemate svijest o učinjenom zločinu, onda se u društvu razvija nasilje i to je kazna za neshvaćeni zločin.”

Ovo su riječi koje je Borka Pavićević izgovorila prije godinu dana u Evropskom parlamentu povodom otvaranja izložbe fotografija Dade Ruvića “Srebrenica 2009-2017”.

I još: “Jezikom moramo poštovati Srebrenicu, nedopustivi su eufemizmi. Vrlo često se u Srbiji kaže ‘ono što se dogodilo’. Šta se dogodilo? Kako se to ‘nešto događa’? I valjda smo bili dio toga što ima ime i prezime. Kad jednom počnete da upotrebljavate eufemizme i lažete, onda vi i u ostalim dijelovima života to isto činite. Zato je važno da smo precizni i smjeli, da imenujemo i kažemo – genocid.”

Borka Pavićević preminula je u noći između subote i nedelje u Beogradu.

Rođena je 1947. godine u Kotoru, Crna Gora, Jugoslavija. Diplomirala je dramaturgiju 1971. godine na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, gdje je 1976. i magistrirala.

U Ateljeu 212, u dramaturškom odjeljenju, radila je 10 godina (1970-1981.), i u BITEF-u 20 godina. Dramaturg u pozorištima u Zenici, Splitu, Skoplju, Ljubljani, Subotici i Beogradu (1978-1991). Osnivač teatra Nova osjećajnost u staroj beogradskoj Pivari (1981). Učesnica pokreta KPGT (Kazalište, pozorište, gledališče, teatar, 1984-1991.). Umjetnička direktorka Beogradskog dramskog pozorišta, smijenjena zbog političkog i javnog djelovanja (1993). Učesnica je Civilnog pokreta otpora (1991). Članica Beogradskog kruga, udruženja slobodnih intelektualaca, od osnivanja.

Bila je osnivačica i direktorka Centra za kulturnu dekontaminaciju u Beogradu (od 1994. godine).

Od 1991. godine učestvovala je u brojnim antiratnim akcijama u Beogradu i drugim jugoslovenskim gradovima, u saradnji sa jugoslovenskim organizacijama koje su se zalagale za demokratizaciju i razvoj civilnog društva u Srbiji i regionu.

Dobitnica je nagrade Hirošima fondacije za mir i kulturu 2004; nagrade “Ruts” Evropske kulturne fondacije za 2009. godinu, nagrade „Osvajanje slobode” koju dodjeljuje fond “Maja Maršićević Tasić” 2005. godine, i nositeljka Ordena legije časti Republike Francuske 2002. godine.

Datum i vrijeme kremacije i komemoracije u Centru za kulturnu dekontaminaciju biće naknadno objavljeni.

Izvor: DW