Fatimija (Gradska ) džamija u Tutinu jedna je od najljepših sandžačkih džamija i glavna džamija na području općine Tutin. Prema nepotpunim podacima, prva džamija na ovom mjestu podignuta je još 1825. godine, kao zadužbina izvjesne Fatime Hot sa Malindobrave.
Prema predanju, Fatima je prvobitno dala 300 ovnova za izgradnju džamije u Koniču, kraj Tutina. Tadašnje mutevelije su, međutim, novcem od prodatih ovnova sagradile ne džamiju u Koniču nego džamiju u Tutinu, koja je po njenom vakifu kasnije nazvana Fatimija džamija.
Prema nekim podacima, prva džamija u Tutinu je podignuta 1825. godine, vakuf izvjesne žene od Hota sa Malindubrave. Dva puta je temeljito adaptirana: 1910. i 1933. godine, kada je podignuta drvena munara, a finansirao ju je Halko Hamzagić.
U prvoj polovini XX stoljeća džamija je adaptirana u dva navrata, 1910. i 1933. godine, kada je podignuta i drvena munara sredstvima koje je u tu svrhu donirao Halko Hamzagić.
Današnja džamija, koja je ujedno i središnja džamija općine Tutin, sagrađena je 1979. godine na temeljima stare, dimenzija 12×19 metara, sa visokom munarom od 42 metra. Na temeljima stare džamije, 1979. godine, sagrađena je potpuno nova džamija, dimenzija 12 x 9 metara, sa munarom visine 42 metra. Džamiju je projektovao i sagradio h. Ramo Čupović, čovjek koji je pored ove kao majstor sagradio i džamije u Ribariću, Raduhovcu i u drugim mjestima.
Njen glavni majstor i projektant bio je Ramo Čupović, čovjek koji je pored ove, kao majstor izgradio i džamije u Ribariću, Raduhovcu i druge. Džamija posjeduje svoj vakuf, koji je namijenjen za njeno održavanje i izdržavanje njenog imama.
Njenom izgradnjom rukovodio je građevinski odbor kojeg su činili: rahmetli Aljuš-ef. Goruždić, predsjednik; rahmetli Hamdija-ef. Kuč, sekretar i blagajnik; rahmetli Bekir-ef. Ćosović, imam i član; rahmetli Feho Demirović, član i rahmetli Haljem Hodžić, član. Zahvaljujući svom autoritetu, finansijskim i organizacionim sposobnostima, nemjerljiv doprinos dao je rahmetli Hamdija Kuč, koji je u svemu imao podršku od strane džematlija.
Godine 2015. pokrenuta je inicijativa za renoviranje i proširenje džamije kako bi se odgovorilo potrebama sve brojnijeg džemata i unaprijedili uslovi za vjerski život. Radovi na obnovi intenzivirani su tokom 2023. i 2024. godine, kada je džamija temeljito renovirana.
Tom prilikom, pored ostalih zahvata, dozidan je i drugi minaret, čime je dodatno naglašena arhitektonska ljepota i reprezentativnost ovog vjerskog objekta. Danas je Centralna džamija u Tutinu prepoznatljiva po svojoj kupoli i dva minareta, te predstavlja jednu od najimpozantnijih džamija u Sandžaku.
Osim glavnog molitvenog prostora, džamijski kompleks obuhvata gasulhanu, abdesthanu i mezarje smješteno u haremu džamije. U haremu se nalaze nišani brojnih poznatih i zaslužnih Tutinaca, što ovom prostoru daje dodatnu historijsku i kulturnu vrijednost. Više od sedam decenija nakon smrti muftije Šerif-efendije Hamzagića (1860–1951), u haremu Centralne džamije u Tutinu otkriven je njegov originalni nišan, ispisan osmanskoturskim pismom.
Kao središnja džamija općine Tutin, Fatimija i danas ima važnu ulogu u vjerskom, društvenom i kulturnom životu grada, okupljajući vjernike i čuvajući kontinuitet islamske tradicije ovog kraja.
Fatimija džamija tokom svoje gotovo dvostoljetne historije nije predstavljala samo mjesto obavljanja vjerskih obreda, već i jedan od najvažnijih društvenih i kulturnih centara Tutina.
U njenom haremu i neposrednoj blizini generacije Tutinaca okupljale su se povodom vjerskih blagdana, važnih društvenih događaja i zajedničkih akcija od interesa za lokalnu zajednicu. Kao centralna gradska džamija, Fatimija je bila i ostala mjesto koje povezuje različite generacije vjernika, čuvajući kontinuitet islamske tradicije na ovim prostorima.
Svojim prepoznatljivim izgledom i vitkim munarama, Fatimija džamija danas predstavlja jedan od najznačajnijih simbola Tutina. Njena arhitektura svjedoči o predanosti i požrtvovanosti džematlija koji su vlastitim prilozima i dobrovoljnim radom učestvovali u njenoj izgradnji i održavanju. Zahvaljujući toj zajedničkoj brizi, džamija je sačuvala svoju ulogu duhovnog središta grada i ostala trajni spomenik vakifskoj tradiciji, vjeri i identitetu muslimana ovog kraja.
Izvor: Sandzacke.rs/Monografija “Tutin od mahale do Šehera”/Adem-ef. Zilkić, Tutinske džamije