Šefko Alomerović rođen je 1943. godine u Tutinu, a preminuo 2006. godine u Beogradu. Životni i radni vijek proveo je u Novom Pazaru, gdje je ostavio neizbrisiv trag kao pjesnik, publicista, preduzetnik i borac za ljudska prava. Književnim i publicističkim radom počeo se baviti još 1958. godine, a njegovo ime i danas se pamti po hrabrosti, humanosti i dosljednosti.
Alomerović je bio predsjednik Helsinškog odbora za ljudska prava u Sandžaku. Tokom ratnih godina u Bosni i Hercegovini njegova kuća u Novom Pazaru postala je utočište za desetine izbjeglica. Posebno se angažovao na istraživanju otmica Bošnjaka u Sjeverinu i Štrpcima, zbog čega je nerijetko bio izložen pritiscima i prijetnjama. Javnim prozivanjem tadašnjeg državnog vrha u vezi sa zločinima došao je u sukob sa političkom elitom, a zbog njegovih stavova tužio ga je i Dobrica Ćosić.
Nakon povlačenja srpske vlasti s Kosova, nije se libio da javno govori i o zločinima koje su počinili Albanci nad nealbanskim stanovništvom, čime je stekao nove protivnike, ali i potvrdio svoju nepristrasnost i dosljednost u borbi za istinu.
Još u srednjoškolskim danima bio je jedan od osnivača “Sandžačke iskre“, organizacije mladih književnika, te kasnije Sandžačkog intelektualnog kruga. Bio je aktivan i u „Beogradskom krugu“, među intelektualcima koji su se suprotstavljali nacionalističkim politikama devedesetih.
Iako je već sredinom šezdesetih godina objavio nekoliko zbirki pjesama u uglednim književnim časopisima, uslijedila je duga pauza. Tek 1993. godine vratio se pisanju objavljujući ciklus pjesama i lirskih zapisa “Kolašinski muhadžeri“, djelo koje se smatra jednim od najznačajnijih u sandžačkoj književnosti tog vremena. Nakon toga uslijedile su zbirke „Izgubljeno zrno tespiha“ (1994) i “Rane i riječi“ (1995). Njegova poezija odlikuje se lirskom snagom i dubokom povezanošću s historijskim i egzistencijalnim pitanjima Sandžaka i bošnjačkog naroda.
Zbog svoje borbe za ljudska prava i demokratske vrijednosti, Alomerović je postao jedan od 50 ljudi u svijetu dobitnika nagrade “EU-U.S. Democracy and Civil Society Awards“, čime je njegovo ime upisano među najznačajnije borce za građanska prava i slobode u postsocijalističkoj Evropi.
Iako je bio i preduzetnik, prije svega je ostao upamćen kao pjesnik i borac za ljudska prava. Njegovo naslijeđe u književnosti i građanskom aktivizmu i danas nadahnjuje nove generacije.
Šefko Alomerović ostavio je za sobom bogatstvo riječi, hrabrosti i djela koja svjedoče o vremenu u kojem je živio i borio se – za istinu, slobodu i dostojanstvo čovjeka.