Veza između modne kuće Hugo Boss i nacističkog režima u Njemačkoj predstavlja jednu od najkontroverznijih epizoda u historiji savremenog poslovanja, ukazujući na složenost etičkih dilema u vremenima političkih previranja i diktatura.
Kompanija Hugo Boss, osnovana 1924. godine, poslovala je prvobitno kao proizvođač radne odjeće i kabanica, ali je početkom 1930-ih bila na ivici bankrota. Prekretnica se dogodila nakon što se osnivač Hugo Ferdinand Boss 1931. pridružio Nacističkoj stranci (NSDAP), dvije godine prije Hitlerovog dolaska na vlast. Njegovo rano članstvo, kao i finansijska podrška SS-u, ukazuju na ideološku bliskost s nacionalsocijalizmom, a ne samo na poslovni oportunizam.
Iako se često pogrešno navodi da je Hugo Boss dizajnirao uniforme za nacističke formacije, historijske činjenice govore da su dizajneri SS-uniformi bili Karl Diebitsch i Walter Heck. Uloga kompanije bila je u masovnoj proizvodnji uniformi za SS, SA, Hitlerovu mladež i druge nacističke organizacije, što je kompaniji donijelo ogroman finansijski uzlet. Od prihoda od 38.260 Reichsmaraka 1932. godine, kompanija je do 1941. zabilježila prihod od preko 3,3 miliona Reichsmaraka.
Tokom Drugog svjetskog rata, tvornica Hugo Boss koristila je i prisilni rad. Dokumentirano je da je u proizvodnji bilo angažirano oko 140 žena iz istočne Evrope, većinom iz Sovjetskog Saveza i Poljske, te 40 francuskih ratnih zarobljenika. Ove radnice i radnici radili su u teškim uslovima, pod strogim nadzorom, a njihova eksploatacija danas se smatra jednim od najcrnjih poglavlja u poslovanju kompanije.
Nakon rata, Hugo Boss je prošao proces denacifikacije tokom kojeg je proglašen “aktivistom, podržavateljem i korisnikom“ nacionalsocijalističkog režima. Izrečena mu je novčana kazna, oduzeta građanska prava i zabranjeno mu je vođenje kompanije. Umro je 1948. godine.
Kompanija je decenijama šutjela o svojoj prošlosti, da bi tek krajem 1990-ih, pod pritiskom javnosti i tužbi preživjelih prisilnih radnika, priznala svoju ulogu. Godine 1999. dala je finansijski doprinos Fondu za kompenzaciju žrtava prisilnog rada.
Godine 2011., modna kuća Hugo Boss AG naručila je i objavila nezavisnu historijsku studiju historičara dr. Romana Köstera, koja je pružila detaljan i nepristrasan uvid u djelovanje firme tokom Trećeg Reicha. Tom prilikom, kompanija se javno izvinila, izražavajući „duboko žaljenje svima koji su pretrpjeli štetu ili teškoće u tvornici koju je vodio Hugo Ferdinand Boss pod nacionalsocijalističkom vlašću“.
Ova epizoda ostaje važan podsjetnik na odgovornost poslovnih subjekata u kriznim vremenima i potrebu za transparentnim odnosom prema prošlosti, bez obzira na cijenu za imidž ili tržišnu poziciju.