Alija Sirotanović ostao je upamćen kao jedan od najpoznatijih rudara bivše Jugoslavije i simbol radničkog pregalaštva u poslijeratnom socijalističkom društvu.
Rođen u selu Trtorići kod Breza, Sirotanović je stekao status narodnog heroja rada nakon što je 24. jula 1949. godine sa svojom brigadom oborio svjetski rekord u kopanju uglja. Tokom osmočasovne smjene njegova brigada iskopala je 152 tone uglja, čime je za čak 50 tona premašen dotadašnji rekord sovjetskog rudara Alekseja Stahanova.
Podvig je izveden u jami poznatoj kao Rov vojvode Putnika, u vrijeme kada su socijalističke države organizovale velike radne akcije i proizvodna takmičenja s ciljem obnove zemlje nakon Drugog svjetskog rata.
Jugoslovenske vlasti ovaj uspjeh predstavile su kao dokaz snage radničke klase i socijalističkog entuzijazma, a Alija Sirotanović postao je jedno od najprepoznatljivijih lica tadašnje Jugoslavije.
Za svoj podvig odlikovan je Ordenom junaka socijalističkog rada, jednim od najviših priznanja u tadašnjoj državi. Njegovo ime ubrzo je postalo dio popularne kulture i brojnih legendi koje su se prenosile decenijama.
Najpoznatija među njima jeste priča o “većoj lopati“. Prema legendi, kada ga je Josip Broz Tito upitao šta želi kao nagradu, Sirotanović je navodno odgovorio: “Veću lopatu“. Iako u stvarnosti nije radio lopatom već pneumatskim bušilicama, izraz “sirotanovićka“ u Bosni je ostao sinonim za veliku lopatu.
Njegov lik našao se 1987. godine na novčanici od 20.000 dinara, čime je postao jedan od rijetkih radnika čije je lice krasilo jugoslovenski novac. Međutim, novčanica je ubrzo povučena iz opticaja tokom monetarne reforme Ante Markovića.
Iako slavljen kao simbol socijalističkog rada, Alija Sirotanović cijeli radni vijek ostao je obični rudar-brigadir. Nakon penzionisanja sredinom sedamdesetih godina živio je skromno, a prema svjedočenjima savremenika i u teškim materijalnim uslovima.
Njegovo ime danas nose ulice i udruženja, a u krugu Rudnika mrkog uglja Breza podignuta mu je i bista. Kultna jugoslovenska grupa Zabranjeno pušenje posvetila mu je pjesmu “Srce, ruke i lopata“.
Alija Sirotanović preminuo je 13. maja 1990. godine, neposredno pred raspad Jugoslavije, države čiji je bio jedan od najprepoznatljivijih simbola radničke epohe.