Histostorijski revizionizam više nije samo rijetka pojava u crnogorskom društvu. On ovih dana sve više postaje “tražena ideologija”, kojoj tek poneko pokušava da stane na put.
Nakon i dalje neriješenog slučaja postavljanja, uklanjanja i sklanjanja u vjerski objekat spomenika osuđenom ratnom zločincu i vođi četnika u Crnoj Gori tokom Drugog svjetskog rata Pavlu Đurišiću, sala Skupštine općine Pljevlja u subotu navečer širom će otvoriti vrata za promociju knjige o Dragoljubu Draži Mihailoviću i njegovim najbližim saradnicima.
Predstavljanje naslova “Vitezovi Karađorđeve zvezde JVuO 1941–1945” organizuje Odbor za izgradnju crkve Pomirnice, inače jedan od izdavača spornog djela koje je već imalo više predstavljanja u Srbiji i entitetu RS, piše Pobjeda.
Knjigu potpisuju Dejan Đerić i Zoran Nedeljković koji su se i ranije bavili istom tematikom, dok su autori recenzija general-pukovnik Milosav Simović i pjesnik i akademik Matija Bećković, poznat po negiranju crnogorske nacije. O sadržaju dovoljno govori činjenica da se na naslovnoj strani nalaze fotografije najpoznatijih četničkih komandanta, čije biografije obiluju najstrašnijim zločinima počinjenim upravo u periodu na koje se fokusiraju autori knjige.
Tu su, očekivano, Mihailović i Đurišić, kao i drugi najpoznatiji članovi četničkog pokreta Momčilo Đujić, Petar Baćović, Zaharije Ostojić, Dobroslav Jevđević i Nikola Kalabić.
Za Danila Kalezića, političkog analitičara i saradnika na Istorijskom institutu Univerziteta Crne Gore, promocije knjiga poput ove u Pljevljima nisu iznenađenje.
“Radi se o nastavku onoga što se već normalizuje kroz djelovanje partija vlasti na svim nivoima. Sa onoga što je bio klasični revizionizam, sada se prešlo u fazu normalizacije revidiranih stavova”, rekao je on za Pobjedu.
Draža Mihailović nerijetko se naziva vrhovnim komandantom Jugoslovenske vojske u otadžbini tokom cijelog Drugog svjetskog rata. Činjenica je, pak, da je ta vojska prestala i zvanično da postoji kapitulacijom Kraljevine Jugoslavije, 17. aprila 1941. godine.
Mihailović je odgovoran za brojne zločine četničkih jedinica, uključujući etnička čišćenja muslimanskog i hrvatskog stanovništva u Sandžaku, istočnoj Bosni i Hercegovini, Crnoj Gori i Lici, što je planirano u “Instrukcijama” koje je sljedbenicima dao u decembru 1941. godine. Osuđen je i za saradnju s Italijanima, a kasnije i Nijemcima.
Pavle Đurišić, komandant četnika u Crnoj Gori, poznat je po stravičnim masakrima nad muslimanima u BiH i Crnoj Gori tokom 1943. godine, u što se ubrajaju pokolji u Pljevljima, Čajniču, Foči i Bijelom Polju. Njegove jedinice ubile su desetine hiljada civila, uključujući žene i djecu, a o “čišćenju” sjevera Crne Gore otvoreno je pisao Mihailoviću.
Momčilo Đujić bio je komandant Dinarske četničke divizije. Odgovoran je za masovne zločine nad hrvatskim i muslimanskim stanovništvom u Lici, sjevernoj Dalmaciji i zapadnoj BiH, gdje su njegove jedinice palile sela, ubijale civile i protjerivale nesrpsko stanovništvo. Istovremeno je sarađivao sa Italijanima u borbi protiv partizana tvrdeći da to radi zbog zaštite srpskog stanovništva.
Petar Baćović, komandant Hercegovačkog korpusa, izvršio je masovne zločine protiv muslimana i Hrvata u Hercegovini i istočnoj Bosni paljenjem sela i masakrima civila, često u sadejstvu sa Italijanima.
Zaharije Ostojić, četnički komandant i Mihailovićev pomoćnik za Bosnu i Sandžak, bio je ključni čovjek za sprovođenje genocida nad muslimanskim stanovništvom u Foči, Goraždu i Višegradu na istoku BiH, a njegov potpis nalazi se i na naređenjima za etničko čišćenje od nesrpskog stanovništva.
Dobroslav Jevđević, komandant četnika u istočnoj BiH, blisko je sarađivao s Italijanima kroz zajedničke operacije protiv partizana. Odgovoran je i deportacije i etnička čišćenja kroz masovne pokolje muslimanskog stanovništva u istočnoj BiH.
Nikola Kalabić, komandant Gorske garde Mihailovića, bio je poznat po brutalnosti jer je palio cijela sela i ubijao civile. Njegova jedinica učestvovala je u represijama partizanskih porodica širom Srbije.
Promocija sporne knjige u Pljevljima stiže samo pet dana nakon što je predsjednik te općine, Dario Vraneš priredio Svečanu akademiju povodom Dana srpskog jedinstva, gdje je održao vatreni govor poručujući kako je “Brisel blizu, ali su Beograd, Banja Luka, Prizren i Knin još bliži”.
Naglasio je da “Srbi žele evropske vrijednosti, ali ne po cijenu gubitka identiteta”, dodajući da “više vjeruju u dobre namjere Milorada Dodika nego u namjere Ursule von der Leyen.
Izvor: Bosna.hr