Da je živ, danas bi napunio 52 godine.
Facebook-om kruži svojevrsno sjećanje na Ismeta Bajramovića Ćele, bivšeg komandanta Vojne policije Armije BiH, čovjeka koji je u jednom trenutku bio suvereni vladar sarajevskog podzemlja, a kojeg je je bio omiljen i voljen među Sarajlijama.
Bajramović je rođen u Sarajevu 26. aprila 1966, u porodici Azema i Time Bajramović. Kuća se nalazila nekoliko metara od ograde Gradskog groblja na Barama.
Početkom 1993, smijenjen je s mjesta komandanta Vojne policije. Komandant Prvog korpusa. Mustafa Hajrulahović Talijan predlagao je da Ćelo i njegova “ekipa” postanu dio 101. Brigade koju je vodio Nedžad Ajnadžić ili u brigadu Muje Zulića, no Iske ili, tada već nadimka Babuka, nije pristao na ove uvjete.
Ćelo je prihvatio da njegova “ekipa” pripadne Sifetu Podžiću, a bio je blizak s prvim predsjednikom Alijom Izetbegovićem. Često je, i poslije, ponavljao kako ga izrazito poštuje, a navodno se Babuki nudilo da u Zagrebu bude pomoćnik vojnog atašea u Hrvatskoj. Ćelo je odbio.
Ćelo je u septembru 1993. ranjen dok je sjedio u bašti jednog kafića na Ciglanama, gdje je s rajom igrao remija. Pogođen je iz snajpera (što je priča oko koje su se plele razne teorije), ispod pazuha, u pravcu srca, a preživio je zahvaljujući hitrom transportu u Anconu gdje je operiran. Odobrenje za njegovu evakuaciju potpisao je i Radovan Karadžić…
Potom je jedno vrijeme bio u Njemačkoj, i to zahvaljujući dokumentu u kojem je stajalo da je “muzičar”. Kažu da je samo znao odsvirati početak pjesme Child in Time grupe Deep Purple.
U Njemačkoj je upoznao i svoju novu ljubav Suzanu Lazarević iz Bijeljine. Po povratku u Sarajevo, otvorio je kafanu Fontana u Vogošći, a onda je preuzeo sarajevsku Estradu. Bio je i u Upravi FK Sarajevo.