Višegodišnja rekonstrukcija gradskog trga u Tutinu, kojeg lokalna vlast SDA Sandžaka uporno naziva Trgom Šemsudina Kučevića iako zvanična odluka o imenovanju nikada nije donesena, jedna je od najplastičnijih slika načina upravljanja ovom općinom. Trg je pretvoren u svojevrsni beskonačni projekat — podijeljen u faze, podfaze i “dodatne radove”, bez jasnih rokova, transparentne dokumentacije, finansijskog izvještaja ili strateške vizije.
Piše: Nedžad Smailagić
U političkom smislu, ovo je postalo simbolički resurs SDA: trg koji nikada nije završen, ali se neprestano otvara, obilazi, obećava i promoviše. Time se godinama održava iluzija “velikih infrastrukturnih radova”, dok se suštinski radi o improvizacijama, privremenim rješenjima i parcijalnim zahvatima.
U praksi, građani dobijaju prostor koji se stalno ruiniran i stalno privremeno “završava”, a nikada stvarno ne dobije formu urbanog centra kakav Tutin zaslužuje. Uz sve to, centralna javna površina u gradu uzurpirana je “ljetnim baštama” lokalnih restorana i kafea, koje se zimi ne uklanjjaju već su to postali sastavni dijelovi ugostiteljskih objekata.
Simptomatično je i to što se naziv Trg Šemsudina Kučevića koristi bez formalne odluke Skupštine općine. Time se ne samo krše procedure, nego se i jedan tragično preminuli predsjednik općine instrumentalizira u političke svrhe — kao simbol kontinuiteta vlasti i stranačke emotivne mobilizacije.
Najnoviji primjer toga dogodio se jučer, kada je održana nova “javna prezentacija”, kako su je sami nazvali — i ovaj put ponovo “prve faze” rekonstrukcije trga Šemsudina Kučevića. Time je praktično ponovljeno ono što je građanima prezentirano već nekoliko puta ranije, samo uz drugačiji naziv i novi narativ. Umjesto ozbiljnog uvida u završnu dokumentaciju, urbanističko rješenje i finansijske tokove, prezentacije se pretvaraju u forme političkog marketinga, gdje se projekat predstavlja kao “uspješan”, iako je očigledno nedovršen i u suštini beskonačan.
Gradski trg “Šemsudin Kučević” u Tutinu, izgrađen 2007. godine uz podršku UN i Republike Srbije, predstavlja jedan od najskupljih i najkonfliktnijih urbanih projekata u savremenoj istoriji ove općine. Trg je tada popločan mermernim pločama lošeg kvaliteta i opremljen fontanom za koju su lokalni funkcioneri obećavali “svjetlosne i muzičke efekte iz Rusije”. Ni jedno ni drugo nije potrajalo: ploče su pucale već nakon nekoliko godina, a fontana nikada nije ispunila spektakularna obećanja. Na kraju je netragom nestala zauvijek.
Umjesto ozbiljne analize grešaka i odgovornosti, općinska vlast SDA Sandžaka – koja je Tutin vodila neprekidno decenijama – odlučila je da desetak godina kasnije pokrene “rekonstrukciju“ već ruiniranog trga. Ta rekonstrukcija, koja je prema planu trebalo da bude realizovana od 2020. do 2022. godine, procijenjena je na nevjerovatnih 1,5 miliona eura, odnosno blizu 185 miliona dinara. Sandžačke su iz budžetskih dokumenata utvrdile da je čak 210 miliona dinara planirano za ovu namjenu, što otvara pitanje dodatnih troškova i nejasnih finansijskih pozicija.
Uprkos tome što je izvođač radova — AD “Ukras” iz Novog Pazara — bio obavezan da radove iz 2020. završi do kraja te godine, rekonstrukcija se protegla kroz godine, faze i podfaze, sve do danas. Pritom je projekat vremenom prerastao iz prostog urbanističkog zahvata u politički simbol stranke SDA Sandžaka. Trg je deceniju i po korišćen kao pozornica političkih obećanja, a posljednjih godina i kao ključni element njihove političke mitologije — prostora koji se stalno najavljuje, nikad ne završava, ali se uvijek ponovo “svečano predstavlja” javnosti.
Ovaj slučaj uklapa se u širi obrazac upravljanja infrastrukturnim projektima u Tutinu: netransparentno, nestručno i s jasnim političkim predumišljajem. Umjesto strateškog urbanističkog plana, građani svjedoče ciklusu improvizovanih radova koji služe isključivo kao “scenska dekoracija” pred izbore ili kao medijski materijal za stranačke kanale.
Šira posljedica ovakvog pristupa je dublja — Tutin više od decenije nema jasnu urbanu viziju. Centar grada, koji bi trebao biti javni prostor sređene estetike, funkcionalnosti i identiteta, pretvoren je u politički eksperiment koji nikako da završi.
Sve dok se gradski trg koristi kao stranački projekat, a ne kao javno dobro, Tutin će ostati grad nedovršenih projekata, prekopanih ulica i simbola koji služe više političkoj mitologiji nego građanima.
Izvor: Sandzacke.rs